Radni Rady Miasta Torunia podjęli decyzję o przyznaniu Medalu „Za Zasługi dla Miasta Torunia” na wstędze dla Wiesława Cichonia oraz prof. Jana Kopcewicza, czterokrotnego rektora Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Uroczystość miała miejsce podczas 32. Sesji Rady, która odbyła się 24 września 2026 roku.
Profesor Jan Kopcewicz wniósł znaczący wkład w rozwój nauk biologicznych, kształcąc liczne pokolenia naukowców. Po ukończeniu studiów w 1961 roku, specjalizując się w fizjologii i biochemii roślin, rozpoczął pracę na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika jako asystent. Obronił rozprawę doktorską w 1968 roku, a habilitował się cztery lata później.
Tytuł profesora otrzymał w 1980 roku, a w 1991 roku uzyskał status profesora zwyczajnego. Jego działalność badawcza koncentruje się na fizjologicznych i molekularnych aspektach wzrostu roślin. Jest autorem ponad 200 prac naukowych i pięciu książek, w tym kluczowego podręcznika „Fizjologia roślin”. Pod jego kierunkiem doktoraty uzyskało 14 osób, a 186 zdobyło tytuł magistra.
Pełnił rolę recenzenta 14 przewodów profesorskich i 28 prac doktorskich. Uczestniczył w wielu stażach naukowych, m.in. w Cornell University i Michigan State University. Na UMK miał różne funkcje organizacyjne, w tym dyrektora Instytutu Biologii i Ochrony Środowiska oraz dziekana Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi. Jako rektor doprowadził do połączenia UMK z Akademią Medyczną w Bydgoszczy, co przyczyniło się do powstania Collegium Medicum.
Podczas jego kadencji wzrosła współpraca z zagranicznymi instytucjami, rozwijano nowe laboratoria, a kampus uniwersytecki został rozbudowany. W 1999 roku utworzono Gimnazjum Akademickie UMK, które stało się jedną z najlepszych szkół ponadpodstawowych w regionie.
Wiesław Cichoń jest uznawany za ważną postać w historii Torunia z racji swojej działalności opozycyjnej. W latach 70. i 80. XX wieku organizował wykłady Uniwersytetu Latającego i współtworzył Bibliotekę Społeczną Antoniego Stawikowskiego. Aktywnie angażował się w wydawanie niezależnych pism i kolportaż prasy opozycyjnej.
Był też współtwórcą struktur NSZZ „Solidarność” w Toruniu. Został internowany w Ośrodku Odosobnienia w Strzeblinku, gdzie redagował pisma obozowe i kontynuował działalność w „Wolnym Słowie”. W latach 1983-1986 działał w podziemnej Regionalnej Komisji Wykonawczej NSZZ „Solidarność”, a także odbudowywał lokalne struktury związku.
Jego działania były istotne w procesie wyborczym w 1989 roku. Został odznaczony różnymi nagrodami, w tym Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski w 2009 roku.